de politiek

“Oei”, zegt AIVD-woordvoerder Sander van Dam. Dat soort verzoeken zijn niet gebruikelijk. “Wij willen niet alle kandidatenlijsten naslaan”, benadrukt hij. Dan zou de AIVD een “te grote rol” krijgen in een democratie. “Er moet eerst een indicatie zijn voor een gevaar voor de integriteit van het openbaar bestuur.”

Van Dam wijst erop dat zijn dienst een “strak afgebakende rol” heeft, waarvan de bevoegdheden “tot achter de komma” geregeld zijn. Op eigen initiatief zal de dienst daarom geen onderzoek instellen. “We mogen niet eens naslag doen op internet.” Dan zou de dienst zich immers al ‘actief’ opstellen richting de politiek. “De partijvoorzitter is zelf verantwoordelijk voor de screening.”
NRC Handelsblad 12 november 2010

Toch blijkt het weer anders te liggen , zelfs dan we al eerder hier publiceerden.
Terwijl er helemaal niet om gevraagd werd geeft de minister toch antwoord. Bijzonder, want in de Kamervragen van Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren van 15 februari betrof het een geval van infiltratie in de Engelse milieubeweging.

Toch meld de minister: Voorts kan ik u melden dat wanneer de AIVD onderzoek zou doen naar een (kandidaat-)kamerlid omdat er aanleiding is tot het ernstige vermoeden dat deze persoon een gevaar vormt voor de democratische rechtsorde, de veiligheid van de staat of voor andere gewichtige belangen van de staat, hierover de voorzitter van de Commissie van Toezicht betreffende de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten geïnformeerd wordt. Deze werkwijze is door mij in september 2010 ook per brief medegedeeld aan de voorzitters van de in de Tweede Kamer vertegenwoordigde politieke partijen.

Volgens Sander van Dam, woordvoerder van de AIVD, worden hier twee zaken door elkaar gehaald en een tegenstelling gesuggereerd die er niet zou zijn.

Die tegenstelling is er inderdaad niet, maar de verwijzing naar het oude artikel maakt wellicht toch meer duidelijk wat hier het punt is, namelijk de verandering van werkwijze waarbij de voorzitter van de CTIVD wordt ingelicht. Dit was in het verleden niet zo.